Ollie Robinson'ın beş yıl önceki İngiltere debutundan bu yana, onu gördüğüm en doğal yetenekli bowling oyuncusu olarak nitelendiriyorum. Bu süre zarfında birçok gelişme yaşandı; kadrodan çıkarıldı, tekrar alındı, tekrar çıkarıldı ve şimdi yeniden döndü, ancak bu değerlendirmem değişmedi.
Onu tanımlarken 'robotik' kelimesini kullanmak yanlış bir izlenim yaratabilir. Bu aslında bir iltifattır. Avustralya'nın büyük bowling oyuncusu Glenn McGrath da benzer bir yapıya sahipti. Her şeyi tamamen ritmik, tekrarlayan ve mükemmel bir şekilde icra ediyordu. Robinson da aynı şekilde.
Eski bir bowling oyuncusu olarak, onun doğal ritmini ve muhteşem bowling aksiyonunu görüyorum. Bilek hareketi kusursuz. Elbette, bu yaz koşulları, ki bu koşullarda İngiltere'nin Lord's'taki ikinci Test zaferinden sonra üç maçta 23 wicket aldı, onun için mükemmeldi. Robinson bu koşulları yanında taşıyabilseydi, onları kriket çantasına koyardı. Ancak 32 yaşındaki oyuncu bu koşullarda muazzam bir performans sergiledi.
Topun istediği gibi hareket etmesi - içeri veya dışarı sallanması veya dikişten titremesi - hepsi gerçekleşti. Wicket aramak için çaba sarf etmesine gerek kalmadı, top adeta parmak uçlarından doğal bir akışla çıktı. Sanki körü körüne koşarken bile wicket alabileceğini hissediyor. Bundan daha iyi bir his olamaz.
Robinson'da hayranlık duyduğum bir diğer özellik ise oyunun gerçekten iyi bir okuyucusu olması. Taktiksel olarak son derece keskin. Bir vurucunun zayıflığını tespit edip, bunu kendi planlarına nasıl dönüştüreceğini çok hızlı bir şekilde yorumlayabiliyor. Bir koç, ilk takıma girdiğinde, vurucuları nasıl dışarı çıkaracakları konusunda takım arkadaşlarına konuşmalar yapan bir oyuncu olduğunu söylemişti. Tüm bunlar onu bu kadar iyi bir bowling oyuncusu yapan unsurlar.
Birçok kişi, Robinson'ın bu yazki performanslarının, Ben Stokes, Brendon McCullum ve yönetici direktör Rob Key'in onu geçen kış Ashes kadrosuna dahil etmeyerek hata yaptıklarını göstereceğini söyleyecektir. Robinson ile Stokes-McCullum rejimi arasında bir güven sorunu olduğuna dair söylentiler varken, daha fazla hıza sahip bowling oyuncularına öncelik verdiler. Muhtemelen farklı zamanlarda fitness sorunları yaşadı, ancak 2022'de bowling koçu Jon Lewis'in onun fitnessini sorguladığını da hatırlıyorum. Robinson'ın, olabileceği kadar nazikçe ele alınmadığı zamanlar oldu. Belki de geçen kış dışarıda bırakılması zihnini odakladı ve Joe Root'un şimdi ödüllerini toplamasını sağladı.
Robinson ayrıca, kaleci ile pace bowling oyuncuları için yapılan eskimeyen taktiği yeniden modaya sokan Avustralya'ya da teşekkür edebilir. Alex Carey Ashes sırasında bunu son derece etkili bir şekilde yaptı ve İngiltere şimdi Robinson ile bunu kopyalıyor. Basit görünebilir ama bu küçük ayarlama, Robinson'ın güçlü yönlerini kullanıyor. Kaleci stumps'un arkasında duruyor olsaydı, modern vurucu Robinson'a doğru pitch'e doğru yürürdü. Jamie Smith önde dururken, stumping riski nedeniyle bunu yapamazlar. Bu, Robinson'ın bir yard daha dolgun bowling yapabilmesini sağlıyor, bu da vuruşlarına havada sallanmak için daha fazla zaman tanıyor ve Robinson'ın vuruşlarının daha kısa bir uzunluktan zıplamak yerine stumps'a çarpması anlamına geliyor.
Elbette, iyi bir kaleci olmadan bunların hiçbirini yapamazsınız. Jamie Smith'e de övgü gitmeli. Smith'in Ashes boyunca el becerilerinde ciddi zorluklar yaşadığını gördükten sonra, el becerilerini açıkça geliştirdiği görülüyor. Kaleci koçu Sarah Taylor, tenis toplarını raketle ona doğru vurarak oyun öncesinde onunla yoğun bir şekilde çalıştı. Top kayıyor ve vurucu önde kenarlardan vuruyor, kaçırıyor ve topa vuruyor, Smith'in alçakta kalıp onları yakalaması gerekiyor. Sonuçlar kendi kendini konuşuyor.
Şimdi Robinson için bir sonraki soru, bu başarıyı daha sert, daha düz zeminlerde veya fitness seviyelerini test edecek sıcak koşullarda tekrarlayıp tekrarlayamayacağıdır. İngiltere bu kış Güney Afrika'daki üç maçlık serilerinde bunlarla karşılaşacak. Genellikle daha vurucu dostu zeminlerde Test maçları için Robinson'ı dışarıda bıraktılar, ancak onu oyuna atmalarının zamanı geldi. O bu hakkı kazandı.
İngiltere, Robinson'ı mevcut 77 veya 78mph'ye düşmeden önce hızını yaklaşık 82mph civarında tutacak konuma getirmek için perde arkasında çalışıyor. Bunu yaparsa, sonuç olarak alacağı ekstra zıplama, hareket kaybını telafi etmelidir. Ve bundan önce, İngiltere'nin üçüncü Test maçında Edgbaston'da Robinson, Jofra Archer, Gus Atkinson veya Josh Tongue'u dinlendirmeyeceğini umuyorum. İngiltere'nin yeni dörtlüsü gerçek bir umut vaat etti. Belki de ön hatlarında bir spinnerları yok ama Robinson, Lord's Testi boyunca maç başına sadece 1.29 run vererek, gerekirse yavaş bir bowling oyuncusunun tutma görevini etkili bir şekilde yerine getirebilir. Şimdi işleri bozmayın. Kötü gidişatlarının ardından İngiltere'nin sadece maç kazanmaya devam etmesi gerekiyor ve daha önemlisi, bu grubun bir atak olarak birlikte bowling yapmaya alışması gerekiyor. Joe Root ayrıca her birini en iyi nasıl kullanacağını öğrenmelidir.
